( 1007 ) 7 - از خطبه‌هاى آن حضرت است : اتَّخَذُوا الشَّيْطَانَ لِأَمْرِهِمْ مِلَاكاً - وَاتَّخَذَهُمْ لَهُ أَشْرَاكاً - فَبَاضَ وَفَرَّخَ فِي صُدُورِهِمْ - وَدَبَّ وَدَرَجَ فِي حُجُورِهِمْ - فَنَظَرَ بِأَعْيُنِهِمْ وَنَطَقَ بِأَلْسِنَتِهِمْ - فَرَكِبَ بِهِمُ الزَّلَلَ وَزَيَّنَ لَهُمُ الْخَطَلَ - فِعْلَ مَنْ قَدْ شَرِكَهُ الشَّيْطَانُ فِي سُلْطَانِهِ - وَنَطَقَ بِالْبَاطِلِ عَلَى لِسَانِهِ ( 3493 - 3451 ) [ لغات ] ( ملاك الامر ) : چيزى كه شيء به آن استوار مىشود ، مانند اين كه مىگويند القلب ملاك الجسد ، دل ملاك تن است . ( اشراك ) : ممكن است جمع شريك باشد مثل شريف واشراف وممكن است جمع شرك باشد كه به معناى ريسمان صيد است ، مانند حبل واحبال . ( دبيب ) : رفتن آهسته . ( درج ) : راه رفتن تندتر از دبيب . ( خطل ) : گفتار فاسد . ( شركه ) : شركت كرد با أو [ ترجمه ] « شيطان را براي خود الگو قرار دادند وشيطان آنها را شريك خود قرار داد ودر سينهء آنها جا ومكان گرفت وبا ملايمت با آنها آميزش كرد وبا چشم آنها نگريست وبا زبان آنها صحبت كرد وبه وسيلهء آنها بر لغزشها مسلّط وسوار شد وزشت‌ترين خطاها را در نظر آنها زيبا جلوه داد . فعل آنها مانند فعل كسى است كه شيطان در قدرت أو شريك شده باشد وبا زبان أو باطل را بر زبان آورد » .